Ucagimiz gece gec saatte olmasina ragmen ogleden sonra valizlerimizle birlikte yola cikiyoruz. Amacimiz biraz dolasmak ve alisveris yapmak. Emirates'ten aldigimiz  Dubai aktarmali Istanbul biletimize online check in yaptirdigimiz icin icimiz oldukca rahat. MTR yani metro marifetiyle rahatca Hong Kong Airport'a ulasiyoruz. Yalniz bir gariplik var, havaaalani degismis, her zaman kullandigimiz kisim degil, baska bir kisimda Emirates bankosunu buluyoruz.

Internetten helal oldugunu ogrendigimiz Popeye's Restaurant'i bulamayip tam umitsizlige dusmusken karsimiza Burger King cikiyor. Mc Donald's, Pizza Hut, KFC gibi yerlerde urunler helal olmadigi icin her mecbur kaldigimizda Fish Burger ya da Vegeterian Pizza yemekten usanmis olsak da Burger King colde vaha gibi gorunuyor. Mc Donald's'in minicik ve tatli ekmekli Fish Burger'lerinden sonra Burger King'in gercek patates kizartmasi ve buyuk burgeri bizi mutlu ediyor.

Ucak cok konforlu, hizmet ve guleryuz de cabasi. Dubai'ye inerken sabah saatleri olmasina ragmen hava hep sikayet ettigimiz Guangzhou'yu bile aratacak kadar sicak. 8 saat kadar  Istanbul ucagini beklememiz gerekiyor. Cok buyuk ve cok soguk havaalaninda disarida gecirmeyi planladigimiz 5 saat icin vize almaya calisiyoruz. Gorevliler suratsiz ve yardimci olmaktan uzak. Oradan oraya bir hayli vakit kaybettikten sonra nihayet dogru basvuru noktasini buluyoruz. Uzun bir sure sira bekledikten sonra gunluk vizenin sadece otel rezervasyonu sartiyla verilebildigini ogreniyoruz. Otel ve vize  islemi icin bizden kisi basi 200 US$'dan fazla istiyorlar. Soylenerek bankodan ayriliyoruz. Bir ulkenin 5 saat icin 2oo $ istemesini cok itici buluyorum.

Havaalani tiklim tiklim dolu, oyle ki cogu insan yerde, halilarin uzerinde uyuyor. Aliskin olanlar battaniyelerini bile yaninda getirmis. Muhtemelen bir okul gezisi icin gelmis Ingiliz ogrenciler, ortama uyum saglayip koyun koyuna diziliyorlar yerlere. Gulumsuyoruz. Bekleyenlerin hepsi yorgun, uykulu ve birbirine karsi olesiye anlayisli. Anonslardan Arapca sayilari ogrenmeye calisiyoruz ve oldukca da basariliyiz.

Dutty Free kismi oldukca pahali, bir tek sigara fiyatlari uygun. Yemek konusunda rahat olmamiza ragmen biraz da yorgunluktan olsa gerek Dunkin Donuts'tan bir seyler atistiriyoruz.
Istanbul ucaginda yukselirken palmiye seklindeki adaya ve col kumlari arasindaki evlere bakiyorum. Dubai ile tanismamiz pek hos olmadi. Belki donerken barisiriz, bilemiyorum.

Turkiye'ye yaklasirken havanin acik olmasindan dolayi Google Earth'ten bakar gibi her yeri gorebiliyoruz pencereden. Ataturk Havalimani'na inene kadar bu gorsel solen suruyor. Dubai hapsinden sonra bu goruntuler cok iyi oluyor. Bir de Marmara'nin rengi oyle guzel ki...

Fotograf: Dubai Airport'ta uyuyanlari cekmeyeyim derken cektigim tavan fotograflarindan biri.